چه دارویی برای شانه یخ زده مفید است؟

چه دارویی برای شانه یخ زده مفید است؟ - مباحث و راهنماهای درمانی در 10 روز گذشته در اینترنت

اخیراً ، درمان شانه یخ زده به یک موضوع داغ در زمینه بهداشت تبدیل شده است. در این مقاله محتوای داغ 10 روز گذشته در اینترنت ترکیب شده است تا برنامه درمانی دارویی را برای شانه یخ زده مرتب کرده و داده های ساختاری را برای مرجع وصل کنید.

1. علائم شایع شانه یخ زده

علائم اصلی شانه یخ زده درد مفاصل شانه ، حرکت محدود و بدتر شدن درد در شب است که به طور جدی بر کیفیت زندگی تأثیر می گذارد. بیماران غالباً علائمی مانند "مشکل در بالا بردن دست" و "بیدار شدن از درد در شب" را توصیف می کنند.

2. داروهای متداول برای شانه یخ زده

طبق آخرین دستورالعمل های پزشکی و عمل بالینی ، داروهای مربوط به درمان شانه یخ زده عمدتاً به دسته های زیر تقسیم می شوند:

3. اقدامات احتیاطی دارو

1NSAIDS: برای جلوگیری از سوزش دستگاه گوارش ، باید بعد از غذا مصرف شود. افرادی که سابقه بیماری معده دارند باید با احتیاط استفاده کنند.

2گلوکوکورتیکوئیدها: برای استفاده طولانی مدت مناسب نیست زیرا ممکن است عوارض جانبی مانند افزایش قند خون و پوکی استخوان ایجاد کند.

3شل کننده های عضلانی: ممکن است باعث خواب آلودگی شود ، هنگام مصرف این دارو از رانندگی یا ماشین آلات کار خودداری کنید

4. روشهای درمانی کمکی

علاوه بر دارو ، فیزیوتراپی و ورزش درمانی به همان اندازه مهم هستند:

5 آخرین روند درمانی

1درمان PRP(پلاسما غنی پلاکت): اخیراً یک موضوع داغ ، تزریق پلاسما غنی از فاکتور رشد خود برای ترمیم ترمیم بافت

2تزریق هدایت سونوگرافی: ضایعه را به طور دقیق پیدا کرده و اثر دارو را بهبود بخشید

3طب سنتی چینی و غربی یکپارچه: برنامه جامع درمانی کاربرد خارجی طب سنتی چینی همراه با تجویز داخلی طب غربی توجه گسترده ای را به خود جلب کرده است

6. پیشنهادات پیشگیری و توانبخشی

1. از ماندن در همان وضعیت برای مدت طولانی خودداری کنید ، به خصوص کسانی که در میز کار خود کار می کنند

2. شانه های خود را گرم نگه دارید و از دمیدن تهویه مطبوع مستقیم خودداری کنید

3. انجام تمرینات عملکرد شانه گام به گام

4. از خواب کافی برای ترمیم ترمیم بافت اطمینان حاصل کنید

خلاصه: درمان شانه یخ زده نیاز به ترکیبی از دارو ، فیزیوتراپی و توانبخشی ورزش دارد. از نظر دارو ، داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی اولین انتخاب هستند. در موارد شدید ، ممکن است استفاده کوتاه مدت از گلوکوکورتیکوئیدها در نظر گرفته شود. توصیه می شود که یک برنامه درمانی شخصی را تحت هدایت پزشک تدوین کنید و هرگز برای مدت طولانی به خودی خود دارو مصرف نکنید. آخرین داده ها نشان می دهد که میزان مؤثر درمان جامع می تواند به بیش از 80 ٪ برسد.